Delta Food

کافی است یک پالتو بلند سفید یا بارانی شیک سفید رنگ را با بوت‌های رنگی ترکیب کنید تا یک استایل خاص و رویایی برای روزهای سردی که همه غرق در لباس‌های تیره خودشان هستند داشته باشید.

استفاده رنگ سفید در استایل زمستانی ، همیشه کمی ریسک دارد حتی بهترین استایلیست‌ها هم از رنگ سفید با احتیاط بیشتری در ترکیب لباس‌های زمستانی‌ استفاده می‌کنند. با همه این‌ها، امسال رنگ سفید یکی از رنگ‌های مورد علاقه طراحان در کت واک‌های پاییز و زمستان بوده است. با مجله دلتا همراه باشید.

رنگ سفید در استایل زمستانی

سبک مینیمال به یکی از پُرکاربردترین و در عین‌حال محبوب‌ترین سبک‌های طراحی مد و لباس در جهان تبدیل شده است.

استایل مینیمال یا به تعبیری دیگر مینیمالیستی در طراحی لباس، همان‌گونه که از عنوان آن مشخص است، به معنای حداقل‌ها و سادگی در سبک پوشش در طراحی مد است که در آن عنصر سادگی بیش از هر چیزی دیگری در کانون توجه است. با مجله دلتا همراه باشید.

ویژگی‌های سبک مینیمال

در این سبک زنانه و مردانه بودن لباس‌ها اهمیت چندانی ندارد و کاربردی بودن، موضوع مهم‌تری است. پوشیدن لباس به سبک مینیمال به راحتی و به سرعت انجام می‌گیرد و شما در مدتی کوتاه، دارای ظاهری آراسته و خوش‌تیپ خواهید شد.

به کار نبردن تزیینات و اکسسوری‌های برجسته و اغراق‌آمیز

در استایل مینیمال از لباس‌های ساده و باکیفیت استفاده می‌شود. زرق و برق، پارچه‌های براق، دکمه‌های طلایی، سنگ‌دوزی، گل‌دوزی، تکه‌دوزی، مروارید، مهره و … در سبک مینیمال هیچ جایگاهی ندارد. طرح‌های خط‌دار ساده، همانند راه‌راه نخستین انتخاب مینیمال‌ها به شمار می‌رود. در این سبک به جای تاکید بر تزیینات، برش‌های حرفه‌ای و کیفیت دوخت لباس‌ها مورد توجه و تاکید است.

استفاده از لباس‌های تک‌رنگ

در استایل مینیمال، جایی برای طرح‌های رنگارنگ وجود ندارد. در این استایل رنگ‌های سیاه، سفید و خاکستری رنگ‌های برجسته‌ای به‌شمار می‌روند. شاید اولین انتخاب رنگ برای کسی که سبک مینیمال را ترجیح می‌دهد، سفید باشد. زیرا این رنگ جزو رنگ‌های لوکس محسوب می‌شود.

داشتن یک سیلوئیت زیبا در استایل مینیمال

سیلوئت(Silhouette) در دنیای مد و لباس به تیپ پوشش و فرم لباس‌ها و در کل به استایل زنانه شما گفته می‌شود، یعنی خطوط سایه روشنی که در اندام پس از پوشیدن لباس‌ها ایجاد می‌شود. در سبک مینیمال، یکی از فاکتورهای موثر در زیبایی و آراستگی لباس‌های شما همین سیلوئت است.

استفاده نکردن از لباس‌های طرح‌دار در سبک مینیمال

استایل مینیمال باید ساده و شیک باشد. البته در این مورد طرح راه‌راه یک استثنا است. فرقی ندارد که طرح راه‌راه، افقی یا عمودی باشد اما رنگ آن باید ساده و محدود (مانند سیاه و سفید، یا سفید با رنگ‌های ملایم دیگر)، منظم و یک‌دست باشد و عرض راه‌های آن خیلی باریک و ریز نباشد تا اصول سبک مینیمال رعایت شود.

پوشیدن شلوار کمی کوتاه که میزان بسیار کمی از قوزک پای شما را به نمایش بگذارد، می‌تواند ترکیب جالب و ویژه‌ای با کفش قهوه ای ایجاد کند.

شاید در جاکفشی همه، یک جفت کفش چرم قهوه‌ای پیدا نشود اما این رنگ می‌تواند به آیتم اصلی کفش‌های‌ شما تبدیل شود. فرقی نمی‌کند یک جفت کفش کالج مردانه قهوه‌ای، کفش رسمی چرم یا نیم بوت؛ به هر حال برای هر کسی یک جفت کفش قهوه ای خوب، وجود دارد. با مجله اینترنتی دلتا همراه باشید.

کت و شلوار مشکی با کفش قهوه ای

ست کردن رنگ مشکی و قهوه‌ای می‌تواند کمی ریسک داشته باشد، با این حال یک کفش چرم براق می‌تواند ظاهری ویژه و متفاوت به تیپ رسمی بدهد. بهترین توصیه برای ست کردن قهوه‌ای و مشکی این است که سراغ سایه‌های تیره در رنگ قهوه‌ای بروید.

کت و شلوار سرمه‌ای

کفش قهوه ‌ای ، خیلی خوب با کت شلوار سرمه‌ای ست می‌شود به شرطی که تناژ درستی از قهوه‌ای را انتخاب و آن را با اکسسوری‌های درست هماهنگ کنید.

کت و شلوار طوسی و کفش قهوه ای

به طور کلی کت و شلوار طوسی مردانه با کفش مشکی، هماهنگی خوبی ایجاد می‌کند.­ اما یک کت و شلوار زغالی می‌تواند با سایه‌های تیره قهوه‌ای، استایل مردانه جذابی بسازد.

برای استایل روزمره

برتری کفش قهوه ‌ای در این است که آن را تقریبا با هرچیزی می‌توان پوشید، از شلوار پارچه‌ای مردانه، تیپ رسمی و کت و شلوار تا شلوار جین. از طرف دیگر خود رنگ قهوه‌ای، تناژهای بسیار متنوعی دارد، به طوری که می‌توانید انتخاب خاص و منحصر به فرد خودتان را داشته باشید.

کفش قهوه ‌ای را چطور بپوشیم؟

• یک جفت کفش رسمی چرم قهوه‌‌ای را با کت و شلوار مشکی امتحان کنید و با جزییات خاص، استایل‌ را کامل کنید.
• با کمی دقت کفش قهوه ‌ای‌ را با کت و شلوار سرمه‌ای ست کنید.
• یک کت و شلوار طوسی خیلی خوب می‌تواند با کفش قهوه ‌ای هماهنگ شود.
• یک جفت نیم بوت مدل چلسا از جنس جیر قهوه‌ای را برای استایل روزمره انتخاب کنید.

اخترفیزیک‌دانان با استفاده از نظریه‌ نسبیت اینشتین محاسبه می‌کنند که درنهایت چند ستاره با هم برخورد می‌کنند و سیاه‌چاله تشکیل می‌دهند؟

از زمان پیشرفت اکتشافات در خصوص امواج گرانشی از سال ۲۰۱۵، دانشمندان توانسته‌اند بیش از ده‌ها جفت سیاهچاله‌ای که به دلیل گرانش و برخوردشان با یکدیگر در نزدیکِ هم واقع شده‌اند و به‌آن‌ها سیاهچاله‌های دوگانه می‌گوییم را کشف کنند. با این وجود، دانشمندان هنوز بحث می‌کنند که چه تعداد از این سیاهچاله‌ها از ستاره‌ها متولد می‌شوند و این سیاهچاله‌ها چگونه می‌توانند آنقدر به هم نزدیک شوند تا بتوانند در مدت حیات کیهانِ ما، با هم برخورد کنند؟ در ادامه این مطلب از مجله دلتا درباره آماری از تعداد سیاهچاله ها می‌خوانید.

از زمان آشکارسازی برخورد سیاهچاله‌ها و امواج گرانشی توسط LIGO، دانستنی سیاهچاله‌ها و نسبیت عام بیشتر از همیشه مورد توجه علاقمندان قرار گرفته است.

در حال حاضر، یک تیم از اخترفیزیک‌دانان، مطالعه‌ جدید امیدوارکننده‌ای را انجام داده که می‌تواند روشی را برای کشف تعداد ستاره‌های موجود در تاریخ کیهان که به‌عنوان سیاهچاله‌های دوگانه با هم برخورد می‌کنند را در اختیار ما قرار دهد. این تحقیق به ستاره‌شناسان کمک خواهد کرد که جمعیت اساسیِ ستاره‌ها را تفسیر و نظریه‌های شکل‌گیری تمام سیاه‌چاله‌های برخوردیِ سراسر تاریخ کیهانی را آزمایش کنند.

اخترفیزیکدان و نویسنده‌ اصلی تحقیق «کارن جانی» از دانشگاه وندربیلت، می‌گوید: «محققان تاکنون برای شکل‌گیری و وجود جفت‌های سیاه‌چاله در جهان نظریه‌‌هایی ارائه کرده‌اند، اما منشا قدیمی آن‌ها، یعنی ستاره‌ها، هنوز یک راز باقی مانده است. ما با این مطالعه، با استفاده از مشاهدات اخترفیزیکی که در حال حاضر موجود است، تحقیقاتی جدی انجام دادیم. ما در این فرآیند، یک محدودیت اساسی، یا تنظیمات اساسی، ایجاد کردیم که درمورد پاره‌ای از ستاره‌ها به ما می‌گوید که از زمان ابتدای کیهان قرار بوده با هم برخورد کنند و سیاهچاله شکل دهند.»

جانی و همکارش «آبراهام لوئب» از دانشگاه هاروارد، با به‌کارگیری نظریه‌ نسبیت عام اینشتین که در مورد نحوه‌ تعامل و در نهایت برخورد سیاه‌چاله‌ها توضیحاتی دارد، از رویدادهای ثبت‌شده‌ LIGO استفاده کردند تا فهرستی از منابع موجود و تعداد سیاهچاله ها را تهیه کنند. آن‌ها سپس محدودیت‌های مربوط به هر مرحله از فرآیند سیاهچاله‌ دوگانه را در نظر گرفتند؛ یعنی تعداد ستاره‌های موجود در جهان، فرآیند تبدیل هر ستاره به سیاه‌چاله‌های مجزا و کشف برخورد نهایی آن سیاه‌چاله‌ها که این کشف صدها میلیون سال بعد، با انتشار امواج گرانشی در اثر ضربه، توسط LIGO حاصل می‌شود.

جانی افزود: «ما از مشاهدات کنونی دریافتیم که ۱۴ درصد تمام ستاره‌های عظیم جهان، قرار است با هم برخورد کنند و سیاهچاله تشکیل دهند. این رویدادی قابل توجه از طرف طبیعت است. این محدودیت‌های اضافه‌شده در چهارچوب ما باید به محققان کمک کند تا تاریخچه‌ تعداد سیاه‌چاله ها را بیابند و به سوالات قدیمی پاسخ دهند و بدون شک منجر به مطرح شدن سناریوهای شگفت‌انگیزتری شوند.»

با مجله دانستنی دلتا همراه باشید

جالب است بدانید که بر خلاف تصور ما، خورشید به آن رنگی که مشاهده می‌شود، نیست.

کل خورشید و همه لایه‌های آن درخشان هستند. رنگ خورشید طیف رنگ‌های موجود در نور خورشید است که از یک کنش متقابل پیچیده در تمام قسمت‌های خورشید ناشی می‌شود؛ بنابراین اساسا، اگر می‌خواهیم بفهمیم خورشید چه رنگی است، باید پرتو‌های خورشید را در کره زمین تشریح کنیم. چند روش مختلف برای انجام این کار وجود دارد که نیازی به فناوری پیچیده‌ای ندارد، در حقیقت به احتمال زیاد بیشتر کودکان نسخه‌ای از این آزمایش را انجام داده‌اند. با مجله اینترنتی دلتا همراه باشید تا با نتیجه این آزمایش آشنا شوید.

محتوای رنگی یک پرتو نور را می‌توان با عبور پرتو از طریق منشور به راحتی تشخیص داد. این ابزار ساده و ارزان، پرتوی نور را به اجزای مختلف رنگ خالص آن گسترش می‌دهند. هر رنگ خالص دارای یک فرکانس موج مشخص است، به همین دلیل دانشمندان تمایل دارند از کلمات «رنگ» و «فرکانس» به جای یکدیگر استفاده کنند، زیرا پرتوی نور توسط فرکانس آن تعریف می‌شود. برای نور مرئی، قرمز کمترین فرکانس و بنفش بیشترین فرکانس را دارد. دامنه رنگ‌ها یا فرکانس‌های موجود در یک پرتو نور را طیف می‌نامند.

هنگامی که ما پرتو‌های خورشیدی را از طریق یک منشور هدایت می‌کنیم، می‌بینیم که تمام رنگ‌های رنگین کمان از انتهای دیگر بیرون می‌آیند، این بدان معناست که ما تمام رنگ‌هایی را که برای چشم انسان قابل مشاهده است می‌بینیم؛ بنابراین رنگ خورشید ، سفید است، زیرا سفید از همه رنگ‌ها تشکیل شده است.

روش کمی پیچیده‌تر برای پی بردن به نتیجه این تحقیق دانستنی، مشاهده با یک دوربین است که اندازه‌گیری کمی برخورد نور با پیکسل‌های مختلف را انجام می‌دهد، بنابراین راهی پیش روی ما می‌گذارد تا روشنایی فرکانس‌های مختلف طیف خورشیدی را ترسیم کنیم. اگر یک فرکانس خاص به طور مداوم از هر فرکانس دیگر روشن باشد، می‌توانیم نتیجه بگیریم که خورشید سایه‌ای از آن رنگ است، اما این طور نیست. وقتی این کار را انجام می‌دهیم، به لحاظ کمی در می‌یابیم که همه رنگ‌های قابل مشاهده در نور خورشید به میزان تقریبی برابر وجود دارند.

اجزای رنگی نور خورشید به اندازه‌ای نزدیک هستند که در مقادیر مساوی وجود داشته باشند. گفتن خورشید سفید نسبت به زرد، نارنجی یا هر رنگ منفرد و خالص بسیار صحیح‌تر است؛ بنابراین، می‌توان گفت خورشید، سفید رنگ است.

با مجله دانستنی دلتا همراه باشید

محققان یک ژن تاثیرگذار در موش‌ها پیدا کردند که باعث جلوگیری از چاق شدن می‌شود.

با این که دانشمندان هنوز این موضوع را کامل درک نکرده‌اند و از فردی به فرد دیگر متفاوت است، اما بین چاقی و ژنتیک ارتباطی وجود دارد و احتمالا به همین دلیل است که برخی افراد با مصرف همه نوع غذا، همچنان لاغر هستند. در ادامه این مطلب از مجله دلتا درباره رابطه چاقی و ژنتیک بخوانید.

دانستنی سلامت بدن و چاقی همواره مورد توجه مردم و دانشمندان بوده است. اکنون محققان ژنی را کشف کرده‌اند که می‌تواند نقش چاقی را در بدن داشته باشد و آن را ALK (آناپلاستیک لنفوم کیناز) نامیده‌اند. جهش‌های موجود در این ژن قبلا با سرطان‌های خاصی در ارتباط بوده و به عنوان محرک رشد تومور شناخته می‌شوند.

ژوزف پنینگر، متخصص ژنتیک دانشگاه بریتانیا می‌گوید: اکثر محققان چاقی، ژنتیک چاقی را مورد بررسی قرار می‌دهند. اما ما این بار با بررسی لاغری و ژن‌های مربوط به آن زمینه جدید از تحقیقات را آغاز کردیم.

در این آزمایشات که روی موش‌ها و مگس‌های میوه صورت گرفت، حیواناتی که ژن ALK در آن‌ها خاموش شده بود، لاغرتر از حد نرمال ماندند، حتی زمانی که تحت رژیم غذایی به نام مک دونالد قرار گرفتند. آزمایش‌های بیشتر نشان داد که موش‌های بدون ژن ALK از وزن طبیعی و سطح چربی بدن کمتری برخوردارند. به گفته محققان این ژن که در مغز وجود دارد، نقش اساسی در چگونگی سوزاندن چربیها و مصرف انرژی حاصل از آن دارد.

با این حال، این دستاوردها در مگس میوه و موش‌ها بوده و محققان اطلاعات دقیقی از نقش ALK در بدن انسان ندارند. به گفته پنینگر، از مهارکننده های ALK برای درمان سرطان استفاده می‌شود و می‌توان آن را کنترل یا خاموش کرد.

اگرچه آزمایشات و نتایج بدست آمده از موش‌ها و مگس‌ها دستاورد بسیار خوبی هستند، اما برای درک بهتر و رمز و رازهای این ژن در بدن انسان اطلاعات بیشتری نیاز است.

با مجله دانستنی دلتا همراه باشید

بررسی‌ها نشان می‌دهد که زمین به‌تازگی سریع‌تر از قبل به دور خودش می‌چرخد و اگرچه دانشمندان علوم سیاره‌ای نگران آن نیستند اما دانشمندان علوم کامپیوتر می‌گویند این موضوع می‌تواند مشکلاتی را در دنیای فناوری ایجاد کند.

دانشمندان سراسر جهان اشاره می‌کنند که زمین به‌تازگی با سرعت بیشتری پیرامون محور خود می‌چرخد؛ سریع‌ترین چرخشی که تاکنون برای حرکت وضعی زمین ثبت شده است. چندین دانشمند درباره‌ این پدیده‌ غیرمعمول اطلاع‌رسانی کرده‌اند و برخی تأکید کردند که کوتاه‌ترین روزهای ثبت شده در سال گذشته بوده است. در ادامه این مطلب از مجله اینترنتی دلتا درباره سرعت چرخش زمین به دور خود می‌خوانید.

در این مطلب از دانستنی نگاهی به تاریخ محاسبه سرعت چرخش زمین به دور خود می‌اندازیم.

چندین دهه پیش، توسعه‌ ساعت‌های اتمی به دانشمندان اجازه داد که به تدریج گذر زمان را با دقت بالایی ثبت کنند و بدین ترتیب دقت اندازه‌گیری طول یک روز مشخص تا یک میلی‌ثانیه کاهش یافت. این موضوع منجر به این کشف شد که چرخش سیاره بسیار متغیرتر از چیزی است که تصور می‌شد. همچنین از زمان شروع چنین اندازه‌گیری‌هایی، سرعت چرخش زمین به دور خود به صورت تدریجی کم می‌شود و برای جبران این موضوع گاهی یک ثانیه جهش در زمان درنظر گرفته می‌شود.

این شرایط تا سال گذشته دیده می‌شد، تا وقتی که زمین چرخش سریع‌تر را آغاز کرد. این تغییر آن‌قدر شگفت‌آور بود که برای برخی از دانشمندان این پرسش ایجاد شد که آیا ممکن است به یک ثانیه جهش منفی نیاز باشد و در این صورت یک امر بی‌سابقه خواهد بود. دانشمندان همچنین اشاره کردند که تابستان سال گذشته‌ میلادی، در ۱۹ جولای (۲۹ تیر) کوتاهترین روز ثبت شده که طول آن ۱.۴۶۰۲ میلی‌ثانیه از حد استاندارد کمتر بوده است.

دانشمندان علوم سیاره‌ای نگران این یافته‌ تازه نیستند زیرا آن‌ها می‌دانند که عوامل زیادی از جمله کشش ماه، سطح بارش برف و فرسایش کوه‌ها در سرعت چرخش زمین اثرگذار است. آن‌ها همچنین به این موضوع اندیشیده‌اند که آیا ممکن است گرمایش جهانی با از بین بردن کلاهک‌های برفی و برف‌ها در ارتفاع زیاد، باعث چرخش سریع‌تر زمین شود؟

با مجله دانستنی دلتا همراه باشید

دانشمندان دانشگاه "کنستانز" شیشه مایع را به عنوان حالت جدیدی از ماده کشف کردند.

همانطور که ممکن است به نظر برسد، شیشه یک ماده شگفت‌آور و مرموز است. اکنون دانشمندان دانشگاه “کنستانز”(Konstanz) آلمان حالت جدید ماده را به نام “شیشه مایع” شناسایی کرده‌اند که دارای برخی خواص غیرمعمول است. این یک مغالطه رایج است که شیشه را مایع می‌دانند، چیزی که توسط معلمان دبیرستان به شکل نادرست آموزش داده شده است. اما این موضوع از نظر فنی درست نیست، چرا که شیشه در واقع یک جامد غیر متبلور، بی‌نظم و بدون شکل است. در ادامه این مطلب از مجله دلتا درباره حالت جدید ماده بخوانید.

از نکات دانستنی جالب علم فیزیک درباره حالت مواد و اتم‌ها است. به طور معمول وقتی ماده‌ای از حالت مایع به جامد تبدیل می‌شود، اتم‌های جریان آزاد قبلی به شکل یک بلور سفت و سخت صف می‌بندند، اما این در مورد شیشه صدق نمی‌کند، زیرا اتم‌های آن در حالت نامنظم سر جای خود بی‌حرکت می‌مانند و به اصطلاح منجمد می‌شوند. یا حداقل، معمولاً اینطور پیش می‌رود.

اکنون محققان در مطالعه جدید خود نوعی شیشه را کشف کرده‌اند که در آن اتم ها رفتار پیچیده‌ای از خود نشان می‌دهند، رفتاری که قبلاً هرگز در شیشه‌ها دیده نشده است. در این شیشه که حالت جدید ماده را دارد اساساً اتم‌ها می‌توانند حرکت کنند، اما قادر به چرخش نیستند.

محققان این کشف را در یک سیستم مدل از تعلیق‌های کلوئیدی انجام داد. تعلیق کلوئیدی اساساً یک فاز پایدار است که تمایل کمی به تجمع و جداسازی از فاز مایع نشان می‌دهد. بی‌ثبات سازی وضعیت کلوئیدی برای جداسازی رسوبات شیمیایی به طور موثر از فاز مایع ضروری است.

این مخلوط‌ها از ذرات جامد بزرگ معلق در یک مایع تشکیل شده‌اند و مشاهده رفتار فیزیکی اتم‌ها یا مولکول‌ها را برای دانشمندان آسان‌تر می‌کند. به طور معمول این ذرات به شکل کروی هستند، اما برای این آزمایش محققان از ذرات بیضوی استفاده کردند تا بتوانند تشخیص دهند که به کدام سمت می‌روند.

محققان با آزمایش غلظت‌های مختلف ذرات در مایع، میزان حرکت و چرخش آن‌ها را ردیابی کردند. سرانجام آن‌ها دریافتند که در غلظت‌های بالاتر، این ذرات مانع چرخش یکدیگر می‌شوند، اما آن‌ها همچنان می‌توانند حرکت کنند و حالت شیشه مایع را تشکیل می‌دهند.

با مجله دانستنی دلتا همراه باشید

فضانوردان پس از ماه‌ها زندگی در ایستگاه فضایی بین‌المللی، به شرایط بی‌وزنی عادت می‌کنند و به این ترتیب پس از بازگشت به زمین با مشکلاتی مواجه می‌شوند.

در فضای بیرونی نیروی جاذبه زمین کم است و اجسام در میانه هوا شناور هستند. فضانوردانی که ماه‌ها در ایستگاه فضایی بین‌المللی اقامت می‌کنند، به این شرایط عادت می‌کنند. برای مثال یک فضانورد وقتی می‌خواهد ابزاری را به همکارش دهد، به سادگی ابزار شناور در هوا را هل می‌دهد تا به مقصد برسد. فضا مزایای جالبی برای فضانوردان دارد. در این مطلب از مجله اینترنتی دلتا درباره شرایط بی‌وزنی در فضا می‌خوانید.

از نکات دانستنی جالب فضایی، ‌می‌توان به شرایط بدنی فضانوردان پس از بازگشت از ایستگاه فضایی اشاره کرد. وقتی فضانوردان به زمین بازمی‌گردند تحت نیروی جاذبه شدید قرار می‌گیرند، جایی که اجسام در میان هوا و زمین شناور نمی‌مانند بلکه سقوط می‌کنند. مزایای فضا روی زمین وجود ندارد. در سال ۲۰۱۳ توماس مارشبرن فضانوردی که از ایستگاه فضایی بین‌المللی بازگشته بود، ویدئویی منتشر کرد. در این ویدئو وقتی اشیا به جای شناور شدن به زمین می‌افتادند، مارشبرن آزرده خاطر می‌شد.

این ویدئو شرایط کاملاً واقعی را به نمایش گذاشته بود: فضانوردان در روزهای اولیه بازگشت به زمین، جاذبه را فراموش می‌کنند. کنث کامرون فضانورد ناسا نیز تجربه مشابهی از فراموشی نیروی جاذبه زمین داشته است. پس از بازگشت از فضا، کامرون و اعضای گروهش سوار یک ون می‌شوند تا به مقر ناسا بازگردند.

به آن‌ها آب پرتقال تعارف می‌شود و کامرون یک لیوان برای خودش و لیوانی برای همکارش می‌ریزد. سپس کامرون لیوان آبمیوه را به سوی همکارش هل می‌دهد، کاری که در مدار زمین کاملاً عادی بود اما در زمین لیوان پخش زمین می‌شود و آبمیوه به همه جا می‌پاشد.

با مجله دانستنی دلتا همراه باشید